Pra dicir

Ditos, refráis, cousilías… sabiduría aguichuada tras das palabras.

  • A

A búa caldada fai bon cocho

A educación ta unde s’usa.

Alábome sola, porque nun teño bola.

A lúa de xeneiro aluma en cualquer regueiro.

A mentira é fiya del demo; y nun dura máis qu’hasta que chega a verdá.

A vaca da mía vecía dá máis leite qu’a mía.

A vergonza era verde y coméula un burro.

Agora xa foi, Marica nun chores.

A quen dios nun ye da fixos, daye el demonio sobríos.

Alba roxa, vento ou moya.

Altas ou baxas en abril son as Pascuas, tales ou cuales tamén son marciales.

  • B

Bicho pequeno todo veleno.

Boi veyo se nun ara guarda el rego.

Burro veyo nun entra en paso.

  • C

Cadún fala da feria según ye foi nela.

Cadún sabe as súas.

Cerzos por Lodos, augua pra todos.

Condo a gaviota vai pra terra, coye a brosa y vai pra leña.

Condo a gaviota vai pral mar, coye os bois y vai arar.

Condo al home ye asoma a barba y á muyer a teta… ¡cascaroleta!

Condo el demo nun ten que fer col rabo mata moscas.

Condo el Mondigo pon el capelo todas as veyas mexan de medo.

Condo riñen as comadres, descubrense as verdades.

Conta máis présa, máis vagar.

  • D

Desamasa, que cayeu el forno.

Despóis de veyo, gaiteiro.

Dios y el cuito poden muito, pero pode máis el cuito.

Díxoye a tixela al pote: ponte pr’aló, que  me dexobas.

  • E

El cuco, a rola y el parpayar son as tres aves que pasan el mar.

El demo las fai, el demo las descubre.

El que nun fuma nin gasta en tabaco, el demo yo leva por outro furaco.

En marzo apigarzo, en abril déixame durmir, en mayo de sono cayo.

  • F

Falando del rei de Roma, pola porta asoma.

Foyas na figueira, farros na ribeira.

  • G

Grande é el demo y naide lo quer.

  • M

Mayo me moya mayo m’enxuga, mayo me deixa cua mía calentura.

Meu dito, meu feito.

Morto el can, acabóuse a rabia.

Muitos oficios ten Peirón y ningún é bon.

Muyer goberneira, nena a primeira.

  • N

Nace el corvo na pena y tira pra ela.

Naide escarmenta na cabeza d’outro.

Nayundes atan os cais con longueizas.

Nun se sabe de quen é a piara hasta que nun morre el arriero.

  • O

Ou nas maos ou nos pes tirarás a quen es.

  • P

Pouco dura el pan na casa del probe.

Pan de boroña sabe qu’escoña.

Pra baxo todos os santos axudan.

Pra quen nun quer teño eu abondo.

  • Q

Quen fai un cesto fai un cento, dádoye brindas y tempo.

Quen lonxe vai casar, tacha leva ou vai buscar.

Quen nun ten cabeza ten que ter pes.

Quen nun ten que fer os nabos sacha.

¡Qué sabe el cocho cóndo é domingo!

  • S

San Andrés coye el cocho polos pes.

Sarna con gusto nun pica.

  • T

Todo el mundo ten un pedacín de mal camín.

  • U

Undes pensas qu’hai chourizos nun hai nin palos pra colgalos.

  • V

Vale máis onza de trato que libra de trabayo.

Vai el ouro pral tesouro.

Enviar un comentario


*
Para demostrar que eres un usuario (no un script de spam), introduce la palabra de seguridad mostrada en la imagen.
Anti-Spam Image